Από το ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29: Ο ΘΗΡΕΥΤΗΣ
Σελίδα 508…
Τα οχήματα ξεκίνησαν την επιστροφή τους για ασφαλή περιοχή, με την ίδια ιλιγγιώδη ταχύτητα που ήρθαν. Τα σύννεφα τους ακολουθούσαν με όποιο έφτανε σε ακτίνα βολής να καταρρίπτεται άμεσα με επιτυχία.
«Δεν είμαστε ασφαλείς ακόμα,» τους ενημέρωσε ο Μενελίκ. «Ούτε η Δαίμων ούτε εμείς έχουμε οργανωμένες άμυνες σε αυτήν την έρημη περιοχή.»
«Που κατευθυνόμαστε;» ρώτησε ο Τέρι.
«Σπίτι,» απάντησε ο Μενελίκ, επιβεβαιώνοντας μια πληροφορία που ο Τέρι υποπτευόταν. «Στην Αντιόχεια.»
Όσο ταξίδευαν ο ουρανός άστραφτε από τις εκρήξεις QEMP. Τα σκάφη των Δημιουργών προσπαθούσαν να πάρουν θέση πάνω από τα οχήματά τους για να τα σηκώσουν στον αέρα αλλά δίχως επιτυχία.
Μέσα στην ευφορία τους όμως, μια διακήρυξη ενός μέρους του πληρώματος τους προσγείωσε απότομα.
«Μενελίκ, έχουμε ΜΕΓΑΛΟ πρόβλημα.»
Ο Μενελίκ έβγαλε το σώμα του από το παράθυρο και κοίταξε γύρω. Αυτό που είδε τον άφησε άφωνο.
Ένα τεράστιο σκάφος ερχόταν με ταχύτητα προς το μέρος τους, από πίσω και σε χαμηλό ύψος. Είχε το μέγεθος σχεδόν όσο του Ζιγκουράτ και θα μπορούσε να τραβήξει μονομιάς και τα τέσσερα οχήματά τους. Το μέγεθός του έκανε τον υγροποιημένο αέρα της κάλυψής τους μετά βίας να το καλύπτει. Οι άκρες του νεφελώδους πέπλου στροβιλίζονταν και διαλύονταν από την ταχύτητα. Το απόκοσμο μαύρο μέταλλο κατασκευής του, ξεπρόβαλε όταν το σύννεφο γύρω του αδυνατούσε να προλάβει να το καλύψει.
«Όλοι πυρ,» έδωσε εντολή μη μπορώντας να πιστέψει αυτό που έβλεπε. «Δείξτε τους τι μπορούμε να κάνουμε. Αυτή είναι η στιγμή μας!» προσπάθησε να εμψυχώσει τους συντρόφους του.
Τα οχήματα άρχισαν όλα μαζί να βάλλουν κατά του τεράστιου σκάφους. Οι βολές QEMP όμως δεν έμοιαζαν να του προκαλούν ζημιά. Ήταν πολύ αδύναμες για αυτό.
Τότε, από τα ηχεία των οχημάτων, ακούστηκε η ενημέρωση της Δαίμων παράδοξα καθησυχαστική και ήρεμη, να τους ενημερώνει.
Σε λίγο, το εξωγήινο σκάφος τους πρόλαβε και πήρε θέση από πάνω τους. Μια οπή ξεπρόβαλε στο κάτω μέρος του σύννεφου σαν στόμα που επρόκειτο να τους ρουφήξει. Ο Μενελίκ πάγωσε. Στο μυαλό του ζωγραφίστηκε η εικόνα ενός μεγάλου ψαριού να θηρεύει μικρότερα. Το πρόσωπό του συνοφρυώθηκε με φρίκη. Το εξωγήινο σκάφος μοιάζει με σαλάχι που ρουφά την τροφή του.
Κόκκοι άμμου άρχισαν να υψώνονται γύρω τους, γεγονός που μαρτυρούσε ότι η αντιβαρυτική του δέσμη τέθηκε σε λειτουργία. Τα οχήματα άρχισαν να ανυψώνονται ελαφρά όταν ο Μενελίκ συνήλθε και έδωσε εντολή.
Τα οχήματα των Αντιστασιαστών που κινούνταν σε ρόμβο, άλλαξαν απότομα κατευθύνσεις, όπως είχαν εκπαιδευτεί να κάνουν σε αυτήν την εντολή. Το αριστερό έκοψε απότομα αριστερά κολλώντας τους επιβάτες του στα τοιχώματα και το δεξί αντιστοίχως δεξιά. Το κεντρικό συνέχισε ευθεία, ενώ το πίσω όπου βρίσκονταν ο Μενελίκ, ο Τέρι και η Ρία, σχεδόν ακινητοποιήθηκε ακαριαία.
Τα πλαϊνά και το πίσω κατάφεραν να ξεφύγουν αλλά το πρώτο όχι. Το εξωγήινο σκάφος που γνώριζε που βρίσκονταν οι κύριοι στόχοι του, έκλεισε την δέσμη αντιβαρύτητας ενώ το πρώτο ήταν στον αέρα. Το όχημα των Αντιστασιαστών έπεσε απότομα από μεγάλο ύψος στην άμμο, φέρνοντας πολλές τούμπες με την άτσαλη πρόσκρουσή του και κατέστη άχρηστο.
«Ένα, ποια είναι η κατάστασή σου;» ρώτησε από τις επικοινωνίες ο Μενελίκ με αγωνία. «Ένα, με ακούς;»
«Συνεχίστε, Τέσσερα,» εκφώνησε το Ένα, με ήχους πόνου και θορύβους συντριμμιών να ακούγονται από τα ηχεία. «Μόνο μώλωπες.»
Ο Μενελίκ ξεφύσησε με ανακούφιση αλλά ο κίνδυνος παρέμενε. Το εξωγήινο σκάφος έκανε μια στροφή και ερχόταν πάλι ξοπίσω τους, αδιαφορώντας για τα άλλα δύο.
«Ελπίζω η ‘φιλενάδα’ σας να μην αργήσει,» ειρωνεύτηκε ο Μενελίκ απευθυνόμενος στον Τέρι και τη Ρία, με το πρόσωπό του να μαρτυρά απόγνωση. «Η κατάσταση είναι κρίσιμη και δεν μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε μόνοι μας.»
«Ελπίζω να μην μείνω μόνο δική τους, Μενελίκ,» ακούστηκε πάλι η Δαίμων. «Η συνεργασία μας μόλις ξεκίνησε, και έχουμε πολλά να μάθουμε ο ένας από τον άλλον.»
Ο Μενελίκ, άκουγε την Δαίμων ήρεμη να μιλά για φιλία μεταξύ τους εν μέσω αυτού του χάους γύρω τους. Κοίταξε τους Τέρι και Ρία με απορία, σαν να πίστευε ότι η Δαίμων έχει τρελαθεί.
«Μετά την αναβάθμιση,» του εξήγησε ο Τέρι κρατώντας σφιχτά μια χειρολαβή, «δεν είναι η ίδια. Έχει αναπτύξει περισσότερο χιούμορ. Πως να το πω, είναι πιο… πιο ζεν.» Ύστερα προσπάθησε να την δικαιολογήσει. «Μπορεί να μας φανεί χρήσιμο, να αντιμετωπίσουμε αυτήν την κρίση με λίγο περισσότερη ηρεμία και σοφία.»
«Μου φαίνεται και οι δυο σας δεν είστε καλά,» αποφάνθηκε ο Μενελίκ κουνώντας το κεφάλι του.
«Έρχομαι από δυτικά με αζιμούθιο 49 μοιρών,» ακούστηκε ήρεμη ξανά η Δαίμων. «Θα σε παρακαλούσα να έρθεις προς το μέρος μου με αζιμούθιο 229 μοιρών, ώστε να ευθυγραμμιστούμε και ο κυνηγός σας να είναι πίσω σας.»
Ο Τέρι έγνεψε στον Μενελίκ καταφατικά ενθαρρύνοντάς τον να κάνει αυτό που άκουσε. Η σιγουριά στο βλέμμα του Τέρι, ήταν η ώθηση που χρειαζόταν ο Μενελίκ για να ξεπεράσει την δυσπιστία του. Λίγο διστακτικά, αλλά το έκανε, έδωσε εντολή στο πλήρωμα να κάνει την απαραίτητη μανούβρα.
Ακολούθησαν την κατεύθυνση που τους ορίστηκε και το εξωγήινο σκάφος έστριψε και βρέθηκε πίσω τους, όπως το ήθελε η Δαίμων.
«Είμαι μπροστά σας στα 20 δευτερόλεπτα, μην ανοίξετε πυρ,» ακούστηκε πάλι η Δαίμων.
Με το σκάφος που τους κυνηγούσε να τους προφταίνει και να ετοιμάζεται να πάρει πάλι θέση από πάνω τους, ο Μενελίκ σκέφτηκε ότι αυτός ο χρόνος ίσως να μην τους έφτανε. Με το κεφάλι του έξω από το παράθυρο του οχήματος, κοίταξε εμπρός και είδε στο βάθος χαμηλά, να ίπταται ένα σμήνος αεροσκαφών που έμοιαζε από μακριά με κουνούπια.
Δέκα Πήγασος σε σχηματισμό, τέσσερα πάνω, τέσσερα κάτω και από ένα στις άκρες, πλησίαζαν ταχύτατα. Πετούσαν χαμηλά ώστε οι κινητήρες τους να εκμεταλλεύονται μέγιστα την βαρύτητα και να αναπτύξουν την μέγιστη ταχύτητα που μπορούσαν, κινδυνεύοντας ακόμη και να καταστραφούν στην πορεία.
Ο αέρας γύρω τους φαίνονταν πως δονούνταν από μακριά. Το χαμηλό υψόμετρο πτήσης τους έκανε στην άμμο της ερήμου να ανασηκώνεται στο πέρασμά τους. Σε λίγο, πέρασαν ελάχιστα από πάνω τους με υπέρ-υπερηχητική ταχύτητα. Τα καταδιωκόμενα οχήματα των Αντιστασιαστών αναταράχθηκαν. Το συνηθισμένο απαλό βουητό των κινητήρων των Πήγασος, είχε αντικατασταθεί από ένα εκκωφαντικό, απόκοσμο ουρλιαχτό λειτουργώντας πάνω από τα όριά τους.
Ο σχηματισμός τους σε βάθος ήταν σαν ημισέληνος, υπολογισμένος σε κλίμακα εκατοστού σύμφωνα με την περιφέρεια του σκάφους θηρευτή τους, τέλειος όσο μόνο η Δαίμων θα μπορούσε να ελέγξει. Το πλάνο της ξεκάθαρο. Να προσκρούσουν όλα ταυτόχρονα πάνω του μεταφέροντας όλη την κινητική τους ενέργεια στη σύγκρουση. Ο Μενελίκ, φτύνοντας την άμμο που είχε μπει στο στόμα του, μπήκε γρήγορα ξανά μέσα φωνάζοντας πανικόβλητος.
Οι καρδιές όλων τους χτυπούσαν σαν τρελές καθώς διπλώνονταν σε θέσεις πρόσκρουσης προετοιμαζόμενοι για τον επικείμενο κίνδυνο…
